Mijn beperking kent geen vakantie..

Met verschillende progressieve aandoeningen, waar onder MS, ben ik wel eens aan een hulpmiddel toe.  Om te weten of en hoe dit vergoedt wordt, nam ik contact op met mijn zorgverzekeraar, de FBTO.
En jawel, er is een vergoeding. 100 % bij gecontracteerde zorg. Het hulpmiddel krijg je dan in bruikleen. Bij een niet-gecontracteerde zorgaanbieder krijg je 75% van de gecontracteerde zorg vergoed, maar dan heb je het hulpmiddel wel in eigendom.
De procedure is zo, dat ik met een indicatie van een arts of ergotherapeut naar de zorgverlener kan gaan. Die maken een rapport op, welk hulpmiddel het meest geëigend is in mijn situatie en die declareren vervolgens rechtstreeks bij de zorgverzekeraar.

Mijn neuroloog is nog met vakantie en ik zie dat de ergotherapeut een contract heeft met de FBTO, waardoor ik zonder verwijzing daar naar toe kan. Dat is handig en scheelt de toch al zwaar belastte huisarts weer wat werk.  Maar nee hoor, ondanks het contract wat ze hebben met de FBTO willen ze toch een verwijzing van de huisarts. Hoezo bureaucratie.

Aangezien we inmiddels een paar dagen verder zijn en mijn neuroloog terug is van vakantie, heb ik haar maar even lastig gevallen. De volgende dag had ik de indicatie voor het hulpmiddel in de bus.

OK, met deze kennis en indicatie ga ik op zoek naar een gecontracteerde zorgaanbieder. In de regio waar ik woon is de Vegro actief. Als ik daarmee bel, beweert de Vegro medewerksters bij hoog en bij laag dat dit hulpmiddel niet vergoed wordt. Mijn tegenwerping dat het gewoon in het basispakket zit, heeft geen zin. 

Dan maar weer de FBTO gebeld. Ik vat samen hoe ik een en ander heb begrepen. Klopt helemaal. Maar of ik nogmaals wil proberen de Vegro te bellen, misschien dat ik dan iemand aan de lijn krijgt die het wel begrijpt. Zo gezegd zo gedaan. En inderdaad, nu krijg ik iemand aan de lijn die wel van de hoed en de rand weet.  Ik moet dan bij de afdeling ‘specials zijn’ . Die kan ik niet bellen, maar als ik mijn indicatie per email verstuur, nemen zij contact op.

Als ik vier werkdagen later nog niets vernomen heb, neem ik nog maar eens contact op. Nu kan ik wel doorverbonden worden met ‘specials’ . Ik blijk op de lijst te staan om gebeld te worden. Nou dat treft, stel ik, we hebben elkaar nu aan de telefoon.
De medewerkster wil graag een afspraak maken dat er iemand langskomt om de indicatie te stellen.  “Nou dat hoeft niet, dat heeft de neuroloog al gedaan. Of weten jullie het beter? “ Blijkt van de zorgverzekeraar te moeten.   Eerste mogelijkheid is 6 september…??  “Wat?” zegt ik  “kan dat niet eerder? ”. Nee, dat kan niet, druk druk druk en vakantie.  Ik snap natuurlijk best dat de medewerksters aan de telefoon niet het personeelsbeleid voert, maar mijn beperkingen kennen ook geen vakantie.  “Hoelang duurt het nog na die 6 september dat ik het hulpmiddel in huis heb? “, vraag ik.   Dat blijkt 3 weken als het op voorraad is. Is het niet op voorraad, dan kan het wel tot 3 maanden duren. Tot de kerst dus…
Ik probeer nog wat anders. Misschien kan ik het hulpmiddel alvast krijgen, dat dan achteraf de papieren rompslomp in orde wordt gemaakt.  Daar moet ze even over terugbellen.

Dat doet ze ook, binnen tien minuten zelfs. Het hulpmiddel is op voorraad en ze kan het aan mij verhuren. Voor 29,50 per week.  Het hulpmiddel kost 600,= Dus ik heb, als het tot kerst duurt, met de huur de gehele kostprijs al betaald. Dat gaan we niet doen dus. Er zijn nog andere zorgaanbieders die het hulpmiddel kunnen leveren.

Ik bel de FBTO maar weer eens. Stel dat ik het hulpmiddel bij een niet-gecontracteerde zorgaanbieder betrek. Dan wordt 75% van het gecontracteerde tarief vergoed. Ik vraag dus, hoeveel is dat. Want is dat fors lager dan de kostprijs, betaal ik misschien wel de helft of meer zelf. Is het hoger, hoef ik misschien niks te betalen.  Nou, dat kan de FBTO-medewerker niet zeggen. Hij kan het ook niet navragen of opzoeken. Als ik dat wil weten, moet ik mailen naar.. hulperdepup@fbto.nl.

Pfoeh.  Wat een hoop gedoe voor zo’n betrekkelijk eenvoudig hulpmiddel.  Met zo’n bureaucratie blijven de kosten van de zorg wel de pan uitrijzen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *